ارگانیک چیست؟ بخش اول: معنی و تاریخچه محصولات ارگانیک

محصولات ارگانیک (غذای زیستی)

تعریف محصول ارگانیک

مواد غذایی ارگانیک مواد غذایی است که با روش های مطابق با استانداردهای کشاورزی ارگانیک تولید شده است.

استانداردها در سراسر جهان متفاوت هستند.

کشاورزی ارگانیک منابع را به گردش می اندازد، تعادل زیست محیطی را تقویت و تنوع زیستی را حفظ می کند.

سازمان هایی که دستورالعمل محصولات ارگانیک را تنظیم می کنند  ممکن است استفاده از برخی از سموم دفع آفات و کودها را در روشهای کشاورزی که برای تولید چنین محصولاتی استفاده می شوند، محدود کنند.

غذاهای ارگانیک معمولاً با استفاده از تابش، حلالهای صنعتی یا مواد افزودنی غذایی مصنوعی فرآوری نمی شوند.

تشکیلات نظارتی تولید محصولات ارگانیک

در قرن بیست و یکم ، اتحادیه اروپا ، ایالات متحده ، کانادا ، مکزیک ، ژاپن و بسیاری دیگر از کشورها تولیدکنندگان مواد غذایی ارگانیک را نیازمند به تبیین یک گواهینامه جهت فروش محصولات دیدند.

اگرچه ممکن است تولیدات باغچه‌های خانگی ارگانیک باشد، ولی فروش مواد غذایی با برچسب ارگانیک توسط مقامات دولتی ایمنی مواد غذایی مانند برنامه ملی ارگانیک وزارت کشاورزی ایالات متحده ((USDA یا کمیسیون اروپا (EC) تنظیم می شود.

در ایران متولی توسعه این محصولات و نظارت بر آن، انجمن ارگانیک ایران می‌باشد.

این امر توسط امکانات بازرسی از طریق شرکت‌های مورد تأیید انجمن صورت می‌پذیرد.

از منظر زیست محیطی ، کوددهی ، تولید بیش از حد و استفاده از سموم دفع آفات در کشاورزی معمولی، ممکن است تأثیر منفی بر اکوسیستمها ، تنوع زیستی ، آبهای زیرزمینی و تأمین آب آشامیدنی داشته باشد.

این مسائل زیست محیطی و بهداشتی اینطور در نظر گرفته شده که در کشاورزی ارگانیک به حداقل رسیده یا از آن جلوگیری می شود.

سلامت غذایی

تقاضا برای غذاهای ارگانیک در درجه اول از نگرانی مصرف کنندگان برای سلامتی شخصی و محیط زیست ناشی می شود.

با این وجود ، از دیدگاه علم و مصرف کنندگان ، شواهد کافی در ادبیات علمی و پزشکی وجود ندارد

تا از ادعاها مبنی بر اینکه غذای ارگانیک از غذای معمولی سالم تر یا سالم تر است ، حمایت کند.

در حالی که ممکن است در محتوای مواد مغذی و ضد مغذی مواد غذایی تولید شده از نظر ارگانیک و معمولی تفاوت هایی وجود داشته باشد که متغیر طبیعی تولید مواد غذایی ، حمل و نقل ، ذخیره سازی و استفاده از آن ، جمع بندی نتایج را دشوار می کند.

ادعا می‌شود که “مواد غذایی ارگانیک  طعم بهتری دارند”، به طور کلی توسط آزمایشات تأیید نمی شوند.

کشاورزی ارگانیک نسبت به روشهای کشاورزی معمولی دارای هزینه تولید بالاتر و بازده کمتر است.

همچنین هزینه کارگر بالاتر و قیمت مصرف کننده بالاتر می‌باشد.

معنی و منشأ اصطلاح ارگانیک

برای اکثر  طول تاریخ بشری، کشاورزی را می توان ارگانیک توصیف کرد.

تنها در دوره‌ی قرن بیستم بود که عمده‌ای از محصولات جدید ، که معمولاً به عنوان ارگانیک تلقی نمی شوند، وارد حوزه تولید مواد غذایی شده بودند.

جنبش کشاورزی ارگانیک در دهه 1940 در پاسخ به صنعتی شدن کشاورزی بوجود آمد.

در سال 1939 ، لرد نورث‌بورن اصطلاح “کشاورزی ارگانیک” را در کتابش “نگاه به زمین” (1940) ابداع کرد.

فارغ از تصور او از “مزرعه به عنوان ارگانیسم” ، برای توصیف یک رویکرد جامع ، زیست محیطی و متعادل در زمینه کشاورزی ، در تقابل با آنچه که او “کشاورزی شیمیایی” می‌نامید  که تکیه‌اش بر  “باروری تزریقی ” بود و “نمی‌توانست متکی به خود و دست نخورده  ارگانیک” باشد را داشت.

دانشمندان اولیه خاکشناسی نیز تفاوت ترکیب خاک را هنگام استفاده از کودهای حیوانی، به عنوان “ارگانیک” توصیف می کردند ، زیرا آنها حاوی ترکیبات کربن هستند که در آن سوپر فسفاتها و فرآیند هابر نیتروژن انجام نمی‌شود.

کاربرد مناسب آنها برمحتوای گیاخاک خاک تأثیر می گذارد.

این متفاوت با کاربرد علمی اصطلاح “ارگانیک” در شیمی است که به طبقه مولکولهایی که حاوی کربن هستند(ترکیبات آلی) اشاره دارد، به خصوص آنهایی که با شیمی زیستی در ارتباط هستند.

شیمی ارگانیک یک مغالطه تقسیم در کشاورزی ، تولید مواد غذایی و خود مواد غذایی است که کاربرد دارد.

به طور صحیح در زمینه علوم کشاورزی، کاربرد “ارگانیک”، به روش های رشد یافته و فرآوری شده اشاره دارد

و  لزوماً ترکیب شیمیایی مواد غذایی مورد اشاره نیست.

طرفداران محیط زیست

ایده هایی مبنی بر اینکه غذای ارگانیک می تواند برای محیط زیست سالم تر و بهتر باشد نشأت گرفته از اوایل حرکت آن در نتیجه انتشار کتاب هایی مانند کتاب  “خاک زنده” 1943و “کشاورزی و باغبانی برای سلامتی یا بیماری” (1945) است.

در دوره صنعتی، در دهه 50،باغبانی ارگانیک به محبوبیت متوسطی در ایالات متحده رسید.

در دهه 1960 ، طرفداران محیط زیست و خرده فرهنگها از محصولات ارگانیک حمایت کردند ، اما فقط در دهه 1970 بود که یک بازار ملی برای آن ایجاد شد.

کشاورزانتان را بشناسید، غذایتان را بشناسید

مصرف کنندگان اولیه علاقه مند به محصولات ارگانیک به دنبال مواد غذایی تازه، غیر شیمیایی، حداقل فرآوری شده  و سموم دفع آفات غیر مجاز به کار برده نشده بودند.

آنها  مجبور به خرید مستقیم از تولید کنندگان بودند.

بعدها در سپتامبر 2009، شعار”كشاورزانتان را بشناسید ، غذایتان  را بشناسید”  ابتكار جدیدی بود كه توسط USDA آغاز شد.

توسعه فروشگاه‌های عرضه محصولات

تعاریف شخصی درباره اینکه چه چیزی “ارگانیک” است از طریق تجارب  اولیه ایجاد شده:

بوسیله صحبت با کشاورزان ، دیدن شرایط مزرعه و فعالیت های کشاورزی. استفاده از شیوه های کشاورزی ارگانیک در مزارع کوچک با دارا بودن یا نبودن گواهینامه و نظارت فردی مصرف کننده.

فروشگاه های کوچک و تعاونی های ویژه برای تأمین مواد غذایی زیستی در گستردش مخاطبان محصولات ارگانیک مؤثر بودند.

با افزایش تقاضا، فروش از طریق فروشگاه های زنجیره ای و سوپر مارکت ها به سرعت جایگزین خرید مستقیم ازکشاورز شد.

امروزه بسیاری از مزارع بزرگ شرکت‌ها دارای یک بخش ارگانیک هستند.

با این حال برای مصرف کنندگان مشاهده روند تولید مواد غذایی به راحتی امکان پذیر نیست.

برچسب زدن محصولات مانند “گواهی ارگانیک” موجب اعتماد می شود.

در این میان وظایف نظارتی را مقررات دولتی و بازرسان بخش خصوصی عهده‌دار شده‌اند.

در دهه  1970 علاقه به مواد غذایی ارگانیک افزایش یافت.

از دلایل آن می‌توان خیزش جنبش طرفداران محیط زیست و ترسهای بهداشتی از سلامت مواد غذایی مانند نگرانی از شیوع آلار در اواسط دهه 1980   اشاره کرد.

تهیه شده در گروه تحقیق و توسعه بهین تک